Het is een illusie dat de toekomstige regionale woningopgave kan worden opgevangen binnen het stedelijk gebied vindt het college. Echter, uit onderzoek van architectenbureau KAW blijkt dat uitbreiding van steden niet altijd nodig is om de woonvraag goed, en voor iedereen bereikbaar te bedienen. Niet om nieuwbouw op de groene wei dogmatisch te verbieden, maar om simpelweg de juiste dingen te doen. Zij deden uitgebreid onderzoek naar de capaciteit van bestaande wijken gebouwd tussen 1950 en 1980. Het beeld wat zich aftekende, is dat de gemiddeld door KAW architecten geprognosticeerde toename van 25 % meer sociale woningen bij alle corporaties als ondergrens haalbaar is. Omdat de infrastructuur er al ligt en procedures overbodig zijn, zou het een en ander zowel sneller als betaalbaarder kunnen worden gerealiseerd dan bouwen in het groen. Dit brengt grote ecologische voordelen met zich mee; zo wordt de schaarse natuur gespaard en kunnen tegelijkertijd bestaande wijken klimaat adaptief worden aangepast.

Wat betreft bestaande woningen ziet KAW bijvoorbeeld mogelijkheden omdat het overgrote deel van die woningen (65%) gebouwd werd voor gezinnen met twee ouders en meerdere kinderen, terwijl die op dit moment nog maar 25% uitmaken van het totaal aantal huishoudens. Veel bestaande woningen zijn dus te groot en zouden relatief eenvoudig gesplist kunnen worden. Alleen met deze aanpak zouden velen huur en koopwoningen (sociaal en vrije markt) kunnen worden gerealiseerd, zonder enige nieuwbouw. Het onderzoek laat ook zien dat extra ruimte buiten de stad, die nu regelmatig speculatief wordt opgekocht, helemaal niet gebruikt hoeft te worden, en geen voordelen oplevert ten opzichte van de stadsaanpak.

Cees Noltee